یکی از تفریحات بچگیمون این بود که وقتی زنگ مدرسه رو میزدن 
هرچی صدا بلد بودیم و تو ذهنمون بود درمیاوردیم 




یَک حالی میداد ! حس میکردیم تو جنگلیم همراه با دوستای میمونمون 

؟؟: 
⇤سختــــہ بشنــوے 
⇤امــانشنیده بگیرے 
⇤سختــہ ببینــی 
⇤اما نادیده بگیرے 
⇤سختــہ بخواے حرف بزنی 
⇤امـا حرمت نگہ دارے 
⇤سختـہ غم هاتـو تو خودت 
⇤بریزے و صدات در نیاد...

-پسرخاله:آدما نباس دوست پیدا کنن!!! 

چون وقتی میرن، 

وقتی دیگه نمیشه بهشون زنگ بزنی... 

وقتی نمیتونی درد و دل کنی... 

یا حتی باهاشون شوخی کنی و بخندی... 

و همه \"دوستی ها\" خلاصه میشه توی \"عکسات\" و \"خاطراتت\" ، 

هی بغض تو گلوت گیر میکنه... 

خفت میکنه.... 

\"آدما باس همیشه تنها باشن\"... 

“گـریه” آخـریـن چیزیست کہ بـاقی میمـانـد …

و “بـغـض” یکی مـانـده بہ آخـری …

و “امیـد” پیش از بـغض میتـرکـد .

√ ایـטּ روز هـــا

بیـشـتــــر از هــر زمــانــے،

כوωــﭞْ כارم خــوכم بـاشـــــم(!)

כیـگــر نـﮧ حـرصِ بـכωــﭞْ آورכטּ را כارم،

و نـﮧ هــراسِ از כωــﭞْ כاכטּ را…

هــر ڪـس مــرا مـــے خـواهـכ،بـﮧ خـاطــر خـوכم بخـواهــכ…

כلـــم هــواے خـوכم را ڪـرכه اωــﭞْ…!

همیــטּ …

والااااااا خخخخخخخخ

استغفـــــــــرالله اسیــــــــــد لدفن